Verbind je met ons

Films

Enge films die zojuist zijn toegevoegd op Netflix, The New and the Old

gepubliceerd

on

Man die een vampier neerschiet die op twee handen kruipt.

Wat is de catalogusgrootte van hun films nu, meer dan 4000? Dat betekent dat als je een minuut lang elke titel hebt bekeken Netflix zou je er bijna drie dagen zijn. Als het is enge films u zoekt dat is een ontmoedigende taak, vooral als u op zoek bent naar iets nieuws.

Netflix doet er goed aan om u te laten weten "Wat is er nieuw" of "Recent toegevoegd" (wat dat ook betekent), maar we gaan nog een stap verder en vermelden de nieuwste enge films die de afgelopen weken in het genrelint zijn beland, waaronder een die deze vrijdag valt.

Deze titels zijn ook afkomstig uit de Amerikaanse versie.

Enge films die zojuist zijn toegevoegd aan Netflix:

Day Shift (2022) valt op 12 augustus.

Het is nog een lange weg van straal or Dreamgirls heeft gewacht Foxx, Maar Dagdienst zet hem terug in zijn actiewortels. Onthoud dat deze film van de mensen erachter is John Wick dus verwacht dat het over-the-top, bloederig en humoristisch is.

Foxx werkt momenteel aan kindvriendelijk materiaal en drama's voor volwassenen, waaronder het levensverhaal van Mike Tyson, dus laten we achterover leunen, ontspannen en genieten van zijn meest opgevoerde film sinds baby Driver.

Synopsis: Een hardwerkende, arbeidersvader die gewoon een goed leven wil geven aan zijn gevatte 8-jarige dochter. Zijn alledaagse zwembadschoonmaakbaan in San Fernando Valley is een dekmantel voor zijn echte bron van inkomsten: jagen op en doden van vampiers.

De ellendige (2019)

Soms zijn het de indiefilms die het meeste effect hebben. Van Halloween tot paranormale activiteit, beperkte budgetten lijken het beste in regisseurs naar boven te halen. Neem deze angstaanjagende bovennatuurlijke thriller The Wretched. Boordevol humeurige schrik, het knappen van botten in noppenfolie en een draai die je misschien niet ziet aankomen, deze film is net zo griezelig als ze komen.

De Pierce Brothers regisseerden deze strakke chiller en we kijken reikhalzend uit naar hun volgende poging. Maar IMDb heeft ze nog nergens voor. Misschien krijgen we een vervolg op The Wretched als we geluk hebben, maar dat is slechts wishful thinking.

Synopsis: Een uitdagende tiener, die worstelt met de op handen zijnde scheiding van zijn ouders, gaat de confrontatie aan met een duizendjarige heks, die leeft onder de huid van en zich voordoet als de buurvrouw.

Umma (2022)

Of: gekke, bezeten Aziaten. Van het productiehuis van Sam Raimi, umma is een effectieve spookfilm met slechts een vleugje J-horror. De film deed het relatief goed aan de kassa, maar ging echt van de grond op VOD. Als je niet van plan was om de $ 20 te betalen voor een vroege toegang tot deze titel, zou het je hart kunnen verwarmen om te weten dat het nu op Netflix staat voor - bij gebrek aan een beter woord - gratis!

Dit is de perfecte titel voor scanners die meer tijd besteden aan het bekijken van titels dan aan het bekijken ervan. Het is bovennatuurlijk, het is griezelig en het heeft Sandra Oh!

Synopsis: Amanda en haar dochter leiden een rustig leven op een Amerikaanse boerderij, maar wanneer de overblijfselen van haar vervreemde moeder uit Korea arriveren, wordt Amanda achtervolgd door de angst om haar eigen moeder te worden.

Bezwering (2022)

Voor degenen onder u die wegblijven van films die u moet lezen, u loopt iets mis Bezwering omdat het nagesynchroniseerd is. Dit stond al bovenaan de lijst van fans als een van de beste in 2022. Terwijl het found footage-genre aantoonbaar is uitgespeeld (ahum, Dash Cam!), is Incantation eigenlijk logisch in het gebruik van onbewerkte filmopnamen.

Van alles op deze lijst, bewaar voor Dagdienst omdat het nog niet uit is, Bezwering is verreweg de engste. Plus het komt met een vloek als je ernaar kijkt. Meta!

Synopsis: Zes jaar geleden werd Li Ronan vervloekt nadat hij een religieus taboe had doorbroken. Nu moet ze haar dochter beschermen tegen de gevolgen van haar daden.

De mist (2007)

Het meest berucht einde waarschijnlijk in het hele filmdom, The Mist is niet bang voor, nou...iets! Zelfs Stephen King, de auteur van het bronmateriaal, was onder de indruk, en hij haat alles! Waar het op neerkomt, is dat er King-aanpassingen zijn en dat er zijn groot Koning aanpassingen: Shawshank Redemption, De groene mijl, Ellende, en The Mist.

Doe geen moeite met de recente televisieseries, blijf bij het origineel.

Synopsis: Een buitenissige storm laat een soort bloeddorstige wezens los in een kleine stad, waar een kleine groep burgers zich verschuilt in een supermarkt en vecht voor hun leven.

John Carpenter's Vampieren (1998)

Weet je nog toen John Carpenter net de... klassiekers komen eraan? Toen begon hij rare dingen te doen, zoals: Prince of Darkness, Ghosts of Mars en De wijk. Ergens tussen die titels gaf hij ons Vampieren. Maar het mooie van Carpenter is de herkijkbaarheid. Zelfs zijn slechtste film, als je erover nadenkt, is beter dan de meeste dingen die we tegenwoordig zien. Die theorie kun je vandaag nog testen op Netflix als je wilt.

Synopsis: Herstellend van een hinderlaag waarbij zijn hele team omkwam, moet een wraakzuchtige vampierdoder een oud katholiek relikwie terughalen dat, als het door vampiers wordt verworven, hen in staat zal stellen in zonlicht te lopen.

Blair Heks (2016)

Het vervolg, Book of Shadows: Blair Witch 2 heeft zijn stans, maar laten we eerlijk zijn ze zijn er maar weinig tussen. In plaats van de ingewikkelde route te nemen, gaat Blair Witch voor comfort en vertelt in feite hetzelfde verhaal als de eerste, maar met bijgewerkte technologie. Over een prequel gesproken. Maar deze werkt ondanks zijn afgeleide gebreken en slaagt er zelfs in om ons echt bang te maken. Let gewoon niet op de wending en concentreer je op de terreur.

Synopsis: Na het ontdekken van een video die laat zien wat volgens hem zijn verdwenen zus Heather is, gaan James en een groep vrienden naar het bos waarvan wordt aangenomen dat het wordt bewoond door de Blair Witch.

Meer enge films op Netflix die we aanbevelen

Als je bovenstaande films al hebt gezien of nog op zoek bent naar iets nieuws, hebben we enkele suggesties voor u. De kans is groot dat je de meeste hiervan hebt gezien, maar voor het geval dat, laten we je herinneren aan een paar die net op het platform zijn gevallen.

IT (2017)

Deze update van de koning roman met dezelfde naam was misschien beter dan de miniserie uit 1990. Maar dat komt omdat de technologie nu geavanceerder is. Er zijn bepaalde vrijheden die de regisseur neemt met het bronmateriaal, maar het heeft geen invloed op de algehele kwaliteit van de film.

Als je deze bewerking van het boek niet hebt gezien, is dat oké, want het is een heel andere ervaring en het lukt nog steeds om op zichzelf te staan.

In de zomer van 1989 slaat een groep gepeste kinderen de handen ineen om een ​​van gedaante veranderend monster te vernietigen, dat zich vermomt als een clown en op de kinderen van Derry, hun kleine stadje in Maine, jaagt.

Spel voorbij (2019)

Vreemd. Deze is raar. Maar dat maakt het alleen maar interessant. We moeten toegeven dat we dat niet hebben gedaan gekeken toch laten we het aan jou, beste lezer, over om ons te laten weten of het een deel van onze tijd waard is.

Synopsis: Een nyctofobe vrouw moet vechten tegen haar innerlijke demonen om in leven te blijven in het spel dat leven heet.

Brahms: De jongen II (2020)

Had de eerste echt een vervolg nodig? Blijkbaar wel en je kunt het nu op Netflix bekijken. Deelnemen aan de griezelige poppengekte, The Boy was een subtiele thriller met bovennatuurlijke ondertoon. In dit vervolg, leeft de pop? Is het bezeten?? Wat is er precies aan de hand? Verpest het niet.

Synopsis: Nadat een gezin naar het Heelshire Mansion verhuist, maakt hun jonge zoon al snel vrienden met een levensechte pop genaamd Brahms.

En dat zijn de enge films toegevoegd Netflix. Maak een bladwijzer voor deze pagina, want we werken deze regelmatig bij.

Klik hier om commentaar te geven
0 0 stemmen
Artikelbeoordeling
Inschrijven
Melden van
0 Heb je vragen? Stel ze hier.
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties

Films

'Children of the Corn'-aanpassing op weg naar theaters en huivering

gepubliceerd

on

Het is bijna 40 jaar geleden Linda Hamilton en Peter Horton ging erop in met 'Hij die achter de rijen loopt', in Fritz Kiersch's Children of the Corn, gebaseerd op een verhaal van Stephen King.

Vandaag de dag, Deadline meldt dat de film van regisseur Kurt Wimmer eindelijk in de bioscoop zal verschijnen maart 3, Met een huiveren streaming release op maart 21. Maar raak niet te opgewonden, want dit is geen remake of zelfs maar een reboot. Wimmer heeft gezegd dat deze versie "bijna niets te maken heeft" met het originele korte verhaal van King of de film uit '84.

"We gingen terug naar het verhaal en begonnen vanaf daar vrij rond te kijken", vertelde de regisseur Verscheidenheid.

Je merkt misschien ook dat de datum voor de productie 2020 is. Het was toen groot nieuws dat Wimmer zijn film in Australië zou opnemen tijdens het hoogtepunt van de COVID-pandemie. Door middel van veiligheidsprotocollen, waaronder social distancing, wisten ze het te halen er doorheen.

Producent Lucas Foster zei destijds: 'Je kunt zoveel theoretiseren als je wilt over veiligheidsprotocollen, maar totdat je op de set komt, weet je het niet echt. Maar ik kan je nu vertellen dat het onmogelijk is om een ​​cameraploeg op 1.5 meter afstand van elkaar te houden.”

Deze bijgewerkte kijk op het korte verhaal van King verschijnt niet om überhaupt een getrouwd stel op een roadtrip te betrekken. In plaats daarvan is het een oorsprongsverhaal over hoe alle volwassenen in het kleine stadje aan hun moorddadige einde kwamen.

"Children of the Corn volgt een 12-jarig meisje in Nebraska dat bezeten is door een geest in een stervend maïsveld. Ze rekruteert de andere kinderen in haar kleine stadje om bloedig tekeer te gaan en alle volwassenen en iedereen die haar tegenwerkt te vermoorden. Een slimme scholier die niet akkoord gaat met het plan, is de enige hoop op overleving van de stad.' — Deadline

Zorg ervoor dat je iHorror blijft controleren voor de trailer zodra deze is gevallen. En laat ons weten of je het idee leuk vindt om afstand te nemen van het originele verhaal, of dat je liever het korte verhaal van King beter had gevolgd.

Verder lezen

Filmrecensies

[Sundance Review] Brutaal 'Talk to Me' is misschien wel de beste Midnight-titel van het festival

gepubliceerd

on

Australische horrorfilms behoren tot de beste in het genre. Ze zijn niet bang om de grenzen van beide verhalen of gore te verleggen. Dat is vanaf het begin duidelijk Praat tegen mij beweegt over - ver over - diezelfde lijnen. 

In deze film worden zoomers gevangen in het bovennatuurlijke kruisvuur na het uitvoeren van een trendy seance-uitdaging met behulp van een geconserveerde hand en onderarm van een paranormaal begaafde. Dit is hun toegangspoort tot de andere wereld waar demonen samenspannen om mensenlevens te manipuleren. Het enige dat nodig is, is om de outreachende hand te schudden als een "test je kracht" carnavalsspel om contact te maken. Het is ook een geweldig Tik Tok-gereed experiment waarbij het aantal weergaven waarschijnlijk zal stijgen.

Met al hun tienerpracht, als deze vrienden samenkomen, voelt het een beetje als HBO's Euforie met een Goochelend twist. Ik zou zelfs zo ver gaan om het ermee te vergelijken The Evil Dead, de monsters zijn hier net zo intens en lelijk. Er is ook een zware James Wan invloed van achteren in de zijne verraderlijk dagen. Combineer al deze dingen met a Creepypasta-type verhaal en je kunt je voorstellen wat voor soort hel er zal oversteken.

In het begin vinden de tieners het leuk om een ​​voor een bezeten te raken door elk scenario te filmen. Dat is totdat een van hen wordt ingehaald door een krachtige geest die zijn gastheer gewelddadig verwondt door hem te dwingen zijn hoofd tegen harde oppervlakken te slaan. Maar niet voordat hij hem had gemanipuleerd om zijn eigen oog uit te trekken en vervolgens preuts op te treden in een tongen-en-alles-make-out-sessie met een bulldog als huisdier. Dat lees je goed.

De brutaliteit is uit de hand gelopen. 

De volwassenen zijn er zeker van dat de tieners harddrugs gebruiken in de nasleep van de verwondingen. Waren er maar echte drugs. De kinderen worden "high" van deze bezittingen, maar hebben daarbij onbewust een gat geslagen tussen de echte wereld en het hiernamaals waar boze geesten doorheen komen en de deelnemers aan het spel manipuleren. 

Onze onrustige hoofdpersoon, Mia (Sophie Wilde) is ervan overtuigd dat ze via een van de sessies contact heeft gelegd met haar overleden moeder. Het is een hartverwarmend moment, het enige, in dit meedogenloze spervuur ​​van verontrustende beelden die je niet kunt negeren.

De film is geregisseerd door YouTuber tweeling Danny en Michael Philippou. Ondanks hun kleine schermmedium hebben deze jongens een toekomst op grotere podia. Praat tegen mij is een amalgaam van gedolven ideeën, maar dit duo maakt ze beter. Zelfs voor zover het plakken van een bijna perfecte landing die je weet in dit genre een zeldzaamheid is. 

Het is ook verfrissend om te zien dat ze ons hoofdpersonage, Mia, langzaam in waanzin laten afglijden zonder goedkope stunts uit te halen, alleen maar om het beoogde publiek te sussen. Elke angst is doelgericht, elk monster is ontwikkeld en wat ze te zeggen hebben is belangrijk.

Wilde laat het genre nooit de overhand krijgen. Ze speelt Mia met een ingetogen gevoel van zwakte. U kunt zien dat als haar moeder niet was overleden, deze jongedame niet in de valkuilen van dwaze groepsdruk zou trappen. Om zoveel lagen uit een actrice te halen, is niet het resultaat van een dure acteerworkshop, maar het teken van een toekomstige ster die haar vak aanscherpt.

Het lijkt erop dat de regisseurs het talent in Wilde zagen en zich daarop concentreerden in plaats van op enkele van de andere acteurs. Alexandra Jensen als Jade speelt de ondersteunende beste vriend, maar niet op het niveau van een laatste meisje dat we gewend zijn. En Joe Vogel als Riley, de bezetene, angstaanjagend is als de voorbode van de hel.

De Philippou's schreeuwden waarschijnlijk hardop toen ze een ervaren actrice was Miranda Otto (Huiveringwekkende avonturen van Sabrina, Annabelle: Creation) zei oké tegen het script. Ze is geweldig in alles wat ze doet. Ze brengt glans aan een toch al stralende film.

Er valt niet veel op aan te merken Praat tegen mij. De cinematografie verdient een lichte upgrade, en de collectieve ideeën van werken uit het verleden zijn onmiskenbaar aanwezig, maar de film probeert die ideeën nooit te verbeteren door extra te zijn. Het is zich er volledig van bewust dat het lenen is, maar wat de filmmakers terugbetalen is veel meer waard dan wat er is afgenomen.

Praat tegen mij is een onderdeel van de Middernacht sectie van Sundance Filmfestival 2023.

Verder lezen

Filmrecensies

[Sundance Review] 'In de huid van mijn moeder' is een gruwelijk sprookje

gepubliceerd

on

Uit het openingsshot van Kenneth Dagatan In de huid van mijn moeder, worden kijkers gewaarschuwd voor wat hen te wachten staat. Het is een visioen van uitgehongerde dode lichamen, maar terwijl de camera naar links draait, voedt zich iets met hen.

Deze scène speelt zich af aan het einde van de Tweede Wereldoorlog in de Filippijnen. Een jonge man genaamd Aldo en zijn gezin worden gevangen gehouden door een troep Japanse indringers die zijn landhuis kapen op zoek naar een vermeende voorraad goud. 

Aldo gaat er in het holst van de nacht alleen op uit om hulp te halen en laat zijn zieke vrouw (Beauty Gonzalez) achter met hun twee kinderen, een dochter genaamd Tala (Felicity Kyle Napuli) en een jonge zoon, Bayani (James Mavie Estrella). Na een dag is de eerste er zeker van dat haar vader is vermoord, en om haar gedachten te beïnvloeden, gaan zij en haar broer op zoek naar hem, maar ontmoeten ze een vreemde maar mooi geklede vrouw in een vervallen hut.

Dagatan (Ma–2018) haalt er een flink bedrag uit Hans en Grietje op dit punt. But doordrenkt zijn sprookje met gruwelijke beelden van een land in oorlog, inclusief de gruwelijke slachtoffers, hun gezichten bevroren van angst, achtergelaten om in de open lucht te ontbinden.

In de huid van mijn moeder: Epicmedia-producties

Bovendien is de tegenstander, in tegenstelling tot het Grimm-verhaal, geen angstaanjagende oude heks, maar een mooie vrouw gekleed in koninklijke opsmuk met een holografische gevleugelde tovenaar die haar gezicht benadrukt. De film neigt sterk naar de symboliek van de Maagd Maria. Het is niet echt een creatie van een Guillermo del Toro-wezen, maar daarom niet minder verontrustend. 

De regisseur plaagt zijn publiek, vastbesloten om ze nieuwsgierig te houden naar onderontwikkelde delen van de verhaallijn. Sommigen noemen dit een langzame verbranding. De zieke moeder wordt bijvoorbeeld genezen door haar dochter - een geschenk dat ze van de fee krijgt - maar de effecten ervan zijn schijnbaar kwaadaardig en ze lijkt gedurende een periode van dagen langzaam bezeten te raken. 

De film suggereert dat geloven in iets uit wanhoop op korte termijn geruststellend kan zijn, maar als dat geloof alleen maar vermomd is als goed, hoe hersenloos controlerend is geloof dan? En is het te laat om ongedaan te maken wat al is gedaan? Dit is ook een metafoor voor oorlog en hebzucht, twee van de andere beweringen van de film. 

In de huid van mijn moeder: Epicmedia-producties

Slechts een deel van de horror erin In de huid van mijn moeder komt uit het geleidelijke bezit van de moeder. De andere is hoe jonge geesten, zoals die van Tala, vaak impulsief reageren zonder kritisch na te denken wanneer ze aan hun lot worden overgelaten. Dit in tegenstelling tot Disney's gehomogeniseerde wereld waar kinderen het vermogen hebben om zonder ervaring te leiden, het kwaad onder ogen te zien met behulp van alchemie en gruwelijke situaties te overleven, waarbij ze mentaal ongedeerd tevoorschijn komen. 

Voor onze heldin Tala, net als Ofelia in Het labyrint van Pan, verwijst het harde universum waarin ze leeft naar een pad dat leidt naar het rijk van de fantasie. Maar die wereld, behulpzaam op de korte termijn, is net zo corrupt, gevuld met zijn eigen bedrieglijke beesten.

Wat In mijn moeders huid in zijn eigen relaas pijnlijk duidelijk maakt dat religie, vooral het katholicisme, en haar voorschriften sprookjes weerspiegelen en bezaaid zijn met blind geloof. Tala's uitgestrekte huis heeft veranderingen die zijn gewijd aan katholieke goden, maar hun beschermende kracht komt nooit tot uiting, zelfs niet als krachten, zowel menselijke als bovennatuurlijke, grote schade aanrichten. Dagatan lijkt te zeggen dat het kwaad de enige kracht is die zich in realtime aan de mens zal tonen, terwijl het geloof later compenseert.

In de huid van mijn moeder is een grandioos sprookje doordrenkt Guillermo del Toro's invloed. Prachtig ingelijste landschappen zijn zwak verlicht in een grijsblauwe schaal, passend bij een wereld vol angst en tragedie.

Napuli geeft Tala een vals gevoel van veerkracht in haar tienerblinde ambitie. Ze wil de kracht zijn die haar gezin redt, maar ze is gewoon misleid. Als jonge actrice kan dit moeilijk zijn om uit te drukken in live-actie, misschien beter geschikt voor een Disney-voice-over, maar Napuli gaat de uitdaging aan met angstaanjagende zelfverzekerdheid.

Dagatan (en wij de kijker) weten dat zijn verhaal niet op weg is naar een Disney-einde. Daarvoor heeft zijn prinses, bebloed en aangedaan, te veel doorstaan. Het is in de laatste woorden van de dialoog voordat de aftiteling rolt dat deze film zijn wijsheid op het publiek projecteert, maar zoals bij de meeste misleidende eindes van sprookjes, is er echt geen 'Happily Ever After'.

In de huid van mijn moeder is een onderdeel van de Sundance Film Festival Line-up voor 2023.

Verder lezen